Liewe
gemeente,
Ek
kry nooit regtig kans om my kat dop te hou nie. Gewoontlik kom ek
laat in die middae by die huis, en sodoende het ek geen manier om te
weet hoe sy dag benader nie. Nou het ek egter baie tyd, en ek staan
verstom oor sy erg roetine-gedrewe dag program. Hy loop elke dag die
selfde paaie, en ek kry hom sekere tye van die dag op spesifieke
plekke in die tuin. Hy is só stiptelik in sy program dat ek my
horlosie volgens hom kan instel. Ek besef al hoe meer hoe die
inperkingstyd my óók gedwing het om `n strenger roetine te volg. `n
Groot deel van die dag bestaan uit skoolwerk. Dan is daar dagstukkie
skryf, kosmaak, preke skryf en navorsing. Ek kry selfs meer tyd om
baie meer gestruktureerd geestelike boeke te lees. Boonop kry ek
tyd vir meer geordende stiltetyd. Dit het my laat dink...
Jare
terug het Gordon MacDonald `n boek gepubliseer wat in Afrikaans
vertaal is met "`n Tyd vir Orde". MacDonald het in
dié boek beklemtoon hoe belangrik orde in jou persoonlike
verhouding met God is, veral wat stiltetyd betref. Ek het die boek
`n paar keer probeer lees, maar dit het my dikwels gefrustreer. Dit
klink té programmaties, té georden. Vandag maak die orde vir my
meer sin. Ek het gister die inperkingstyd met die kloosterlewe
vergelyk, en dié beeld bly by my. Ek begryp skielik die waarde
daarvan om "gedwing" te word om op spesifieke tye stil te
word, hetsy dit met Bybellees gepaard gaan, en of dit net stilsit,
luister, en diep dink is. Ek verstaan hoe belangrik dit is om op `n
gedissiplinereerde wyse spesifieke tye hiervoor af te baken.
Natuurlik het ek vroeër ook tyd gemaak hiervoor, maar nie op so `n
sterk roetine-gedrewe wyse nie. Ek kom agter hoe die orde my dag
begin definieër. Ek maak selfs tyd vir musiek-luister! Vroeër het
ek musiek in die motor geluister as ek van afspraak tot afspraak
jaag. Vandag maak ek tyd in die aand waar ek agter my rekenaar
inskuif, my oorfone aansit en rustig musiek luister. Ek verstaan dat
die lewe weer gejaagd gaan word, maar selfs dan sal ek my
gedissiplineerde stiltetyd-roetine vir niks verruil nie.
Terug
by my kat-ek merk op hoe hy elke dag sy roetine met `n opgewondenheid
begin. Vroeër sou dit vir my vervelig gelyk het, maar ek beleef iets
van sy opgewondenheid oor my eie roetine. My dag is op die oomblik
baie voorspelbaar, maar tog is dit is sinvol en iets om na uit te
sien!
Groete
Ds
Johan
Comments
Post a Comment