Gemeente ek groet julle op dag vier
Ek bid dat jy jou voete begin vind in die nuwe omstandighede waarin ons is. ‘n Dierbare vriend van my uit my jongdae was ‘n ou omie wat op die grens van Swaziland ‘n boom boer was. Ek het by hom ‘n les geleer wat ek my lewe lank onthou en toepas. Hy het eenkeer gaan visvang op een van die vele gronddamme in die klowe op sy plaas. Hy vat toe so ‘n self gemaakte sink boodjie om bietjie dieper in te kom met sy lyne. En toe val die bootjie om en sink onmiddelik want dit is van sink gemaak. My ou vriend kon nie swem nie, en hy vertel dat hy darem help geskree het so tussen die happe water deur wat hy gesluk het. Hy besluit toe hy gaan nou maar afsak tot op die bodem en hom dan weer hard opskiet om vir oulaas om hulp te roep. Toe hy sy bene reguit maak om nou maar bodem toe te sak toe staan hy slegs skouer diep in die water en kon hy uitstap. Seun, sê hy toe vir my, in ons lewe kom daar swaar tye, spartel tye maar nooit hopelose tye nie.
Ons het nie gevra vir dit wat nou ook ons land getref het nie, maar ons as kinders van God is hier en die situasie is nie vir ons hopeloos nie want ons hoop is op God die Almagtige. Dit beteken nie ons moet net sit en wag nie, allermins. Ek lees daar in die boeke, Samuel, Konings en Kronieke dat elke keer wat die leiers voor God gekniel het wanneer die gevaar gedreig het om hulle totaal te oorweldig het God Sy hand uitgesteek en die volk opgeroep tot verootmoediging en dan om op te trek met hulle volle wapenrusting aan, opgestel in die gevegslinies gereed vir die stryd, en elke keer het God die oorwinning gegee.
Geliefdes in die Here ons kan nie maar net passief sit en wag dat hierdie bedreiging verby gaan nie. God word betrokke wanneer Sy kinders Hom aanroep, hulle verootmoedig voor Hom en dan biddend aantree met hul volle wapenrusting aan.
Iets wat ons nou almal het is tyd, gebruik dit reg.
Vrede vir julle
Cois.

Comments

Popular posts from this blog