Liewe gemeente,

Ek dink Openbaring is een van die boeke wat die meeste buite konteks aangehaal word. Natuurlik is Openbaring vol van simboliek, wat enige interpretasie nogal moeilik maak, en dit is waarskynlik die rede waarom ons dit nie altyd nie mooi verstaan nie. Vandag wil ek stilstaan by Openabring 3:20 "Kyk, Ek staan by die deur en Ek klop. As iemand my stem hoor en die deur oopmaak, sal Ek by hom ingaan en saam met hom die feesmaal hou, en hy saam met My". Ek het al soveer kere gehoor en die gelees dat die Here by die ongelowiges se deure staan, en aan hulle deure klop. Ek het eenmaal gehoor dat iemand `n stertjie bysit en vertel dat die Here êrens gaan ophou klop. Hierdie vers is dan gebruik om halstarrige mense die skrik op die lyf te jaag. Maak jou deur oop, of...

Die konteks is egter belangrik. Die brief Openbaring is oorspronklik aan sewe gemeentes in Klein-Asië gerig. Die spesifieke gedeelte kom uit die boodskap aan Laodisea. Ons lees in Openbaring 3:14-22 dat die mense in Laodisea ryk was. Hier lê `n sleutel vir die verstaan van die teks. Die boodskap word nie aan halstarrige ongelowiges gerig nie, maar aan gelowiges! Hulle het só ryk geword, dat hulle die Here na buite geskuif het. Nou staan Hy buite die deur en klop om weer in te kom. Ons besef nie hoe maklik dit is om die Here uit ons harte te skuif nie. Baie kerkmense het lankal die kuns aangeleer om die Here in sekere in gedeeltes van ons lewens te ken, maar nié in ander nie. Ek keer terug na gister se nadenking. By die berg Sinai het God `n verbond, `n ooreenkoms met sy volk gesluit. Hulle behoort aan mekaar. Die geskiedenis het bewys hoe dikwels Israel dit vergeet het, en God doodeenvoudig na buite gestoot het. Die gedeelte in openbaring illustreer hoe God altyd in ons harte wil inkom, en hoe hy deel van ons hele lewe wil wees. Vandag dink ons aan die vraag: is God binne my hart, of staan Hy buite?
Groete
Ds Johan

Comments

Popular posts from this blog